Nasza klasa - analiza i interpretacja - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Niewątpliwie jeden z najbardziej znanych utworów Kaczmarskiego opowiada o losach byłych kolegów i koleżanek ze „szkolnej ławy” podmiotu lirycznego, którzy w wyniku wprowadzenia stanu wojennego rozpierzchli się po Europie szukając schronienia.

Nasza klasa powstawała etapami. Najpierw w 1983 roku poeta napisał pierwsze cztery zwrotki, a kolejne cztery ukończył w 1987 roku.

Z tekstu dowiadujemy się o nowych miejscach zamieszkania i wykonywanych zawodach przedstawicieli tego samego pokolenia, którzy przed stanem wojennym pokończyli studia. Wśród bohaterów Naszej klasy znajdują się: Adam mieszkający w Izraelu, Wojtek (pracownik klubu porno) ze Szwecji, Baśka i Piotrek z Kanady, Staszek ze Stanów, Paweł z Francji, Magda z Hiszpanii.

Nie wszyscy z bohaterów mieszkają jednak na Zachodzie. Wśród nich znajduje się także Filip, który pracując jako fizyk w Moskwie, co jakiś czas odwiedza Polskę, ponieważ ma dobre układy z władzą. Świadczy to o tym, że nie każdy sympatyzował z „Solidarnością”.

W utworze możemy poznać też smutne losy tych, którzy pozostali w kraju:
Gośka z Przemkiem ledwie przędą
W maju będzie trzeci bachor,
Próżno skarżą się urzędom,
Że też chcieli by na zachód.

Tragicznymi bohaterami utworu są jednak Maciek, który prawdopodobnie był działaczem podziemia, Janusz i Marek. Pierwszy z nich zginął podczas obławy na mieszkanie. Drugi natomiast został chirurgiem, lecz jego brat popełnił samobójstwo. Trzeci z nich był funkcjonariuszem służb mundurowych, którego skazano za odmówienie wykonania rozkazu strzelania do tłumu, wśród którego znajdował się inny przyjaciel ze szkolnych lat – Michał.

Nasza klasa jest utworem o przemijaniu, dojrzewaniu i śmierci, czyli naturalnych kolejach życia. Wszyscy, którzy dziś są młodzi, kiedyś będą musieli dorosnąć, założyć rodziny, wziąć życie w swoje ręce. Najsmutniejsze jest jednak to, że czas oraz wydarzenia historyczne są w stanie rozrzucić ludzi po świecie i zatrzeć więzy przyjaźni budowane przez tyle lat. Z czasem stają się obojętni na los znajomych, koncentrując się na sobie. Podmiot liryczny ubolewa nad tym, że czas płynie tak szybko i pozbawia nas młodości. Wyraża nawet chęć powrotu do tamtych lat:
Czemu wciąż przez ramię zerkam,
Choć nie woła nikt - kolego!
Że ktoś ze mną zagra w berka,
Lub przynajmniej w chowanego...

Utwór kończy piękna myśl, że pomimo dzielących nas odległości, różnych życiorysów, różnych pragnień i celów, różnych wyznawanych ideałów i filozofii znajomi ze szkoły wciąż stanowią to samo pokolenie tego samego narodu:
Własne pędy, własne liście,
Zapuszczamy - każdy sobie
I korzenie oczywiście
Na wygnaniu, w kraju, w grobie,
W dół, na boki, wzwyż ku słońcu,
Na stracenie, w prawo - w lewo...
Kto pamięta, że to w końcu
Jedno i - to samo drzewo...

Kaczmarski napisał w 1992 roku utwór Nasza klasa’92, w którym w posobny sposób opisywał losy ludzi, którzy w bardziej lub mniej udany sposób odnaleźli się w rzeczywistości III Rzeczpospolitej.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Twórczość Jacka Kaczmarskiego
2  Jacek Kaczmarski - biografia
3  Charakterystyka twórczości Jacka Kaczmarskiego



Komentarze: Nasza klasa - analiza i interpretacja

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2010-12-02 20:57:04

Zastanawia mnie dlaczego nie ma analizy drugiej częsci z 92r.? tak bardzo nie wygodna jest? wnioski które kaczmarski wyciągnął z transformacji są "mało politycznie poprawne" "... kajam się za wstyd i gorycz, za nie wyważenie racji więc ze skruchą i pokorą uzupełniam obserwacje..."




Streszczenia książek
Tagi: