Matura z klp.pl. Zdaj na wymarzone studia z naszym serwisem

Rejtan, czyli raport ambasadora - analiza i interpretacja

© - artykuł chroniony prawem autorskim - zasady korzystania

Okładka płyty Muzeum
Okładka płyty Muzeum


Wyłącz reklamy na

miesiącrok



Polub nas na Facebooku:


Udostępnij artykuł:
Inspiracją do napisania tego utworu był obraz Jana Matejki Rejtan – Upadek Polski. Dzieło mistrza malarstwa z 1866 roku przedstawia protest Tadeusza Rejtana wobec podpisania przez polskich posłów układu rozbiorowego z 1773 roku. Na obrazie znajdują się między innymi takie postaci historyczne jak Szczęsny Potocki, Adam Poniński, Franciszek Ksawery Branicki i król Stanisław August. Sprzeciwiający się temu wydarzeniu Rejtan (poseł z Nowogrodu) leży w przejściu z rozdzierając szatę na piersi. Doniesienia historyczne mówią, że mężczyzna krzyczał wówczas: Zabijcie mnie, ale nie zabijajcie ojczyzny!




- klp.pl bez reklam, 30 dni tylko 1,23 zł. Zamów teraz!

Równie ważny jest drugi plan, na którym widać zniecierpliwionego i bezradnego króla Polski. Możemy też dopatrzyć się rosyjskiego ambasadora Nikołaja Repina, którego zabawia piękna Izabela Lubomirska. Ponad postaciami góruje wielki portret carycy Katarzyny II. W sali Zamku Królewskiego, gdzie odbyło się podpisanie traktatu rozbiorowego, panował nieład i bałagan.

Piosenka Kaczmarskiego, mimo że opisywała osiemnastowieczną sytuację historyczną, nie została dopuszczona przez cenzurę do rozpowszechniania. Utwór ten wywołał sprzeciw ambasady ZSRR, która uważała go za antyradziecki. Pojawił się jednak w programie Muzeum inspirowanym dziełami polskich malarzy.

Autor Murów ukazał scenę protestu Rejtana oczami Nikołaja Repina – carskiego ambasadora w Warszawie. Sytuacja ta widziana z jego perspektywy nabiera nowego znaczenia. Treść utworu stanowi sporządzony przez ambasadora raport dla carycy Katarzyny II. Dowiadujemy się z niego wielu uniwersalnych prawd o stosunkach polsko-rosyjskich, ale i samych Polakach.

Dyplomata z Moskwy, który siedział w honorowej loży w otoczeniu pięknych dam, nie przywiązywał większej wagi do romantycznego gestu Rejtana. Zdziwił się nawet, że niektórzy Polacy dali się na to nabrać:
Polacy - czuły naród - dali nabrać się:
Niektórzy w krzyk, że już nie mogą na to patrzeć,
Inni zdobyli się na litościwą łzę.

Ambasador ganił ten patriotyczny gest, lecz cieszyło go zachowanie Ponińskiego i Potockiego, którzy potępili Rejtana i nie zwracali na niego uwagi. Polecał tych dwoje szlachciców carycy, jako wiernych i lojalnych poddanych. W oczach odbiorcy są oni najgorszymi zdrajcami. Ambasador wypowiada się również o postaci Poniatowskiego, który zmieszany i bezradny stał w kącie z rękami w kieszeniach. Zapewniał jednak, że caryca wciąż może liczyć na jego lojalność.

strona:   - 1 -  - 2 - 
autor:

Karolina Marlęga -



Drukuj  Wersja do druku     Wyślij  Wyślij znajomemu   Wyślij Popraw/rozbuduj artykuł


czytaj inne ściągi z serwisów maturalnych


Komentarze
artykuł / utwór: Rejtan, czyli raport ambasadora - analiza i interpretacja





    Dodaj komentarz


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     




    Jacek Kaczmarski - studia, matura, korepetycje i konsultacje on-line
    Matura i studia z klp.pl. Zobacz inne serwisy Kulturalnej Polski
    reklama, kontakt - Polityka cookies