Charakterystyka twórczości Jacka Kaczmarskiego
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Poezja uprawiana przez Kaczmarskiego wyraźnie nawiązywała do klasycznych wzorców. Było to uwarunkowane głównie tym, że większość z jego utworów przeznaczone było do śpiewania, dlatego też ważną rolę odgrywają w nich rym, rytm, brzmienie i regularność. W jego dorobku artystycznym przeważają wiersze sylabotoniczne (o stałej liczbie sylab), lecz pojawiają się również i nieregularne, które dzięki temu uzyskiwały dodatkową dynamikę.

Rzadko posługiwał się wierszem wolnym. Jednym z niewielu jego przykładów może być Zbigniewowi Herbertowi. Wielką zaletą Kaczmarskiego jako poety była umiejętność podszywania się pod cudzy styl. Stanowiło to dodatkowy środek artystyczny i nadawało dziełu dodatkowego znaczenia. Doskonale wychodziło mu „podrabianie” Adama Mickiewicza, Cypriana-Kamila Norwida, Zbigniewa Herberta czy Brunona Jasieńskiego. W ten sposób składał hołd swoim ulubionym twórcom.

Jego utwory przepełniają takie środki stylistyczne jak personifikacje, metonimie, instrumentacje głoskowe czy neologizmy. Naczelnym środkiem artystycznym, jakim posługiwał się Kaczmarski była natomiast rozbudowana metafora. Wiele z jego utworów w całości stanowi jedną wielka alegorię. Poeta ten często posługiwał się też grami słownymi oraz oryginalnym słownictwem.

Również jako muzyk nie poddawał się nowym trendom i pozostał wierny tradycji. Melodie traktował jako dodatek do tekstu, a nie odwrotnie. Nigdy nie dążył do skomponowania przeboju, skupiając się na przesłaniu i wyrazie artystycznym utworu. Jego gra na gitarze charakteryzowała się zmiennością tempa, które czasem osiągało szaleńczą prędkość, aby nadać piosence odpowiedniej dynamiki. W jego technice gry na instrumencie można dopatrzyć się inspiracji wschodnich, hiszpańskich, francuskich, amerykańskich, japońskich i polskich.

Cechą rozpoznawczą techniki Kaczmarskiego było to, że trzymał gitarę odwrotnie niż większość muzyków. Lewą ręką uderzał w struny, natomiast prawą przyciskał je do gryfu. Co ciekawe, nie miał gitary dla leworęcznych. Co jeszcze ciekawsze, był on osobą praworęczną. Odwrotne trzymanie gitary wynikało z jego początkowej niewiedzy, jak powinien posługiwać się instrumentem. Z czasem, kiedy zorientował się, że wykształcona w ten sposób technika pozwala mu na wydobycie specyficznych akordów, których nie byłby w stanie zagrać, gdyby trzymał gitarę we właściwy sposób.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego - analiza i interpretacja
2  Somosierra - analiza i interpretacja
3  Sen Katarzyny II - analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Charakterystyka twórczości Jacka Kaczmarskiego







    Tagi: