Jacek Kaczmarski - biografia
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Jacek Kaczmarski urodził się 22 marca 1957 roku w Warszawie. Jego rodzice (Anna i Janusz) byli malarzami, co wywarło wielki wpływ na jego późniejszą twórczość artystyczną. Ukończył w 1980 roku polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Jednak już jako uczeń XV Liceum Ogólnokształcącego im. Narcyzy Żmichowskiej w Warszawie zaczął pisać wiersze, do których również komponował muzykę.

Po raz pierwszy wystąpił publicznie ze swoimi utworami na Warszawskim Jarmarku Piosenki w 1976 roku. Już w rok później został laureatem Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie dzięki pamiętnemu wykonaniu Obławy.

Po współpracy z kabaretem „Pod Egidą” Jana Pietrzaka, Kaczmarski wraz z przyjaciółmi – Zbigniewem Łapińskim i Przemysławem Gintrowskim – założył własny „Teatr na Rozdrożu”. W 1978 roku powstał pierwszy program artystyczny grupy zatytułowany Mury, który przyniósł im niezwykłą popularność, a tytułowa piosenka stała się hymnem „Solidarności” (wbrew woli Kaczmarskiego). Kolejne programy grupy nosiły tytuły Raj, Muzeum i Krzyk. Dwa ostatnie były inspirowane malarstwem.

W momencie wybuchu stanu wojennego Kaczmarski przebywał we Francji w ramach trasy koncertowej. Pozostał na emigracji, podczas której występował na całym świecie od Kanady po RPA. Część dochodów z tych koncertów przeznaczył na wspieranie podziemnych działań „Solidarności” w kraju. Wówczas nagrania z jego występów, a także kasety studyjne krążyły między sympatyzującymi z opozycją mieszkańcami Polski, zapewniając mu dożywotni status barda „Solidarności”.

Od 1984 roku współpracował z Radiem Wolna Europa, na którego antenie miał własną audycję – Kwadrans Jacka Kaczmarskiego. Dał się wówczas poznać jako świetny publicysta, dlatego wkrótce powierzono mu prowadzenie popularnego programu Fakty, wydarzenia, opinie. Z Radiem Wolna Europa związał się na dziesięć lat, czyli do momentu oficjalnego rozwiązania stacji. Na emigracji w Monachium wciąż pisał i nagrywał nowe utwory, jego albumy ukazywały się regularnie do 1989 roku.

Po przemianach ustrojowych z przełomu 1989-1990 roku Kaczmarski powrócił do ojczyzny. Natychmiast wznowił współpracę z Łapińskim i Gintrowskim, czego efektem były bijące rekordy popularności trasy koncertowe i nowe płyty. W 1994 roku zadebiutował jako prozaik autobiograficzną powieścią Autoportret z kanalią.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Sen Katarzyny II - analiza i interpretacja
2  Obława - analiza i interpretacja
3  Somosierra - analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Jacek Kaczmarski - biografia







    Tagi: